روز جهانی غذا فرا می رسد ولی گرسنگی همچنان باقی است

روز جهانی غذا فرا می رسد ولی گرسنگی همچنان باقی است

دکتر ربابه شیخ الاسلام

هرسال روز 24 مهر ماه مطابق 16 اکتبر روزجهنی غذا نامیده می شود. 66سال پیش یعنی در سال 1945 میلادی در چنین روزی سازمانی جدید در سازمان ملل با نام سازمان خواروبار کشاورزی (FAO) ایجاد شد تا تلاش کند دولت ها را متقاعد ، متعهد وهدایت کند که سیاست های کشاورزی پایدار و سالم را توسعه دهند ، به مدیریت آب در کشاورزی اهمیت دهند. بر قیمت غذا نظارت کنند به گونه ای که مردم در تمام اوقات به غذای کافی و سالم دسترسی داشته باشند این سازمان در اجلاسهای متفاوت با دعوت از سران ملل آنها را برای ساختن جهانی بدون فقر و گرسنگی تشویق و بیانیه هایی را بدین منظور انتشار داده است تا آرزوی بزرگ مصلحان جهان رنگ عمل به خود بگیرد و همه جهانیان در دنیای سالم تری زندگی کنند.

هر سال با توجه به شرایط موجود جهان شعاری برای این روز از طرف این سازمان تعیین می شود .سال2011 میلادی یعنی سالی که جهان با بحران اقتصادی سر می کند

شعار قیمت مواد غذایی از بحران تا ثبات Food prices –from crises to stability برای توجه بیشتر جهانیان به این روز، انتخاب شده است.

قیمت غذا در چند سال اخیر بشدت افزایش یافته است و همزمان با این افزایش قیمت، دسترسی بخشی از ساکنین کره خاکی ما به غذای کافی با دشواری روبروست . بحران گرسنگی روبه افزایش است و تلاشهای جهانی برای مقابله با این بحران غیر انسانی و ناعادلانه به جایی نمی رسد.

متاسفانه با وجود همه تلاشهای به عمل آمده هنوز 925 میلیون نفر از مردم جهان در فقر و گرسنگی به سر می برند واسفبارتر اینکه اغلب این گرسنگان در مناطق روستایی کشور ها زندگی می کنند همان جایی که باید بیشترین تلاشهای کشاورزی صورت گیرد تا مزرعه های کار و تلاش به ثمر بنشینند. از تعداد 925 میلیون انسان گرسنه دبیش از 800 میلیون تنها در کشور های افریقایی و آسیایی ساکنند . این آمار باید توسط متخصصان ،اقتصاد دانان و خصوصا متولیان بین المللی سلامت جهان مورد توجه قرار گیرد که چرا تجمع فقر و گرسنگی دقیقا در کشور هاییست که از نظر مشکلات اجتماعی ، سیاسی ، موارد مشابه فراوان دارند .

16 اکتبر هرسال سازمان خواربار و کشاورزی فائو، روز جهانی غذا را با شعار و پیامی به جهانیان یاد آوری می کند گویا در این روز زنگ ها برای تغذیه و سلامت محرومان جهان بصدا در می آید گویا برای چندمین بار در طول سالها یادآوری می کند که تعهدها برای حذف گرسنگی چه شد چرامیثاق ها را فراموش کرده اید در این روز سازمانهای متولی امنیت غذا و سلامت چگونه عملکرد خود را توجیه می کنند . بحران گرسنگی دیگر خاموش نیست. صدا بگوش همه مردم جهان رسیده است . به زبان آماردر جهان امروز از هر 7 نفر یک تن با رنج گرسنگی روز تاریک خود را شب می کند.

خط فقر هر روز به سطح بالاتری می رسد و عده ای را درخود غرق می کند. کتمان این چالش و خود را به ندیدن زدن ها دیگر رنگ باخته است .

hunger.jpg

بحران قیمت ها در کشور ما به زبان بانک مرکزی خود گویا ترین پیامش اینست که ادامه این وضع بیش از پیش وضعیت تغذیه خصوصا گروه آسیب پذیر کشور ما را نیز بسوی بحران تلخ گرسنگی می کشد.

نگاهی به روند رو به رشد قیمت مواد غذایی که باید در این سالها بارها توجه متولیان سلامت را بخود جلب می کرد نشانه تلخی از گرسنگی هایی است که پشت پرده آبروداری مخفی است اگر چه تحقیقات ملی گرسنگی سلولی یا کمبود املاح و ویتامین ها را برملا کرده است باید گفت که اغلب راه حلهایی که برای حذف گرسنگی پنهان، جامه عمل هم پوشیده بود متاسفانه متوقف شده است .

در طول سالهای 1386 تا خردادماه سال جاری انواع فراورده های لبنی بین 50 تا 112 در صد افزایش قیمت داشته است. در طول همین سالها :

تخم مرغ 170 در صد ، برنج 100 تا 140 درصد ، حبوبات تا 79 در صد ،میوه های تازه 80 تا 146 درصد ، سبزیها ی تازه از 60 تا 120 درصد ،انواع گوشت از 52 تا 165 درصد افزایش قیمت داشته اند

اگر چه همیشه به این نازیده ایم که کشور ما ، کشور ثروتمندی است و ما مشکلات قاره سیاه را نداریم ولی زمانی که این ثروت ملی ما به صورت عادلانه در مناطق مختلف کشور صرف سرمایه گذاری های بنیادی و منطقی برای تولید بیشتر نشود ، وقتی سیاستهای غذایی مناسبی نداشته باشیم ، وقتی سیاست های سلامت اغلب درمان نگر باشد و نه پیشگیرانه و در درمان نیز بخش عمده هزینه ها به عهده مردم باشد، وقتی برنامه های پیشگیرانه ملی و تغذیه ای که خود موجب کاهش شیوع بیماریها می شود متوقف باشد چگونه می توان گفت ما از این معرکه جهانی به دوریم و سیل ویرانگر گرسنگی به کشور ثروتمند ما نمی رسد

فراموش نکنیم مسئله گرسنگی مانند لکه ننگی بر دامن کل بشریت است و همه جهانیان مسئولیت مشترکی در قبال حذف فقر و گرسنگی دارند . حتی اگر ما ادعا کنیم که گرسنه ای در این مرز و بوم نداریم باید مسوولیت ما ن را در قبال جامعه جهانی درک کنیم. ولی آنچه باید بگویم اینست که کشورها ی ثروتمند زمانی می توانند در عرصه جهانی مطرح و مورد اعتبار باشند که سیاست هایی برای حفظ منابع کشاوری، توجه به کشاورزی پایدار، مدیریت منابع آب، تربیت نیروی کشاورزی ماهر، حمایت از تولید داخلی و ایجاد سامانه ای برای شناخت اقشار آسیب پذیر و تدوین قوانین حمایتی برای آنان داشته باشند. 


بازگشت


Pictu5.pngنان هورسان

ثبت نام در دوره‌های آموزش آنلاین تغذیه و سلامت